تست وب سرویس چیست؟ (قسمت دوم)

3.تست واحد وب سرویس (Unit Testing of Web Services)

تست وب سرویس تست واحد می تواند یک روش تست پایه برای هر سیستم باشد. در تست واحد ، واحدهای مجزای یک سیستم که می توانند به صورت مستقل اجرا شوند، به عنوان پایه در نظر گرفته می شوند. از دیدگاه تست وب سرویس ، عملیات ارائه شده توسط یک سرویس می تواند به عنوان واحد تحت تست مورد توجه قرار گیرد. تست واحد وب سرویس ، با ارسال و دریافت پیام های SOAP توسط تستر انجام می شود. تستر پیام های SOAP را از طریق اطلاعات فایل WSDL برای عملیات تحت آزمون تولید می کند. در این روش تست واحد می تواند صحت WSDL و عملکرد درست سیستم تحت تست را تأیید کند.
یکی از مسائل اصلی آزمون عملکردی وب سرویس، هزینه بالای آن است. تست واحد یکی از مهمترین سطوح تست است که هر سیستم نرم افزاری اصولا باید از آن استفاده نماید. چالش اصلی در تست وب سرویس، هزینه های بالای تست است که می تواند با خودکار سازی فرآیند تست به حداقل برسد. برای تست واحد، ابزارهایی برای ارائه تست های خودکار مانند Parasoft SOAtest ، SOAP Sonar، HP service Test و Oracle Application Testing Suite ارائه شده است. با اینکه این ابزارها به کاهش کار دستی مورد نیاز برای تولید موارد آزمون و تهیه گزارشات تست کمک می کنند، ولی روند تست اتوماتیک را به طور کامل انجام نمی دهند. در استفاده از تمام این ابزارها، موارد آزمون توسط تستر تولید و ابزار، درخواست های SOAP را برای هر مورد آزمون تولید می کند.

یکی از مشکلات عمده تست نرم افزار، مشکل اوراکل است. اوراکل مکانیزمی است که برای تعیین خروجی مورد انتظار برای هر ورودی آزمون مورد استفاده قرار می گیرد. در تست وب سرویس، کاربر سرویس اغلب هیچ تست قابل اعتمادی از اوراکل ندارد. عدم وجود یک تست اوراکل یکی از چالش های تست وب سرویس خودکارسازی شده است.

برچسبها: تست وب سرویس, وب سرویس, موارد آزمون, محاسبات سرویس گرا, SOC